Irlandia wprowadziła swoją pierwszą krajową strategię przeciwdziałania praniu pieniędzy do 2030 roku, umieszczając wzmożone kontrole transferów z portfeli prywatnych oraz zagranicznych firm kryptowalutowych wśród głównych środków kontroli aktywów cyfrowych.
Podsumowanie
- Pierwsza krajowa strategia AML Irlandii będzie kierować polityką przestępczości finansowej do 2030 roku.
- Firmy kryptowalutowe muszą stosować wzmożone kontrole wobec niektórych transferów obejmujących portfele samodzielnie zarządzane.
- Irlandia zakończyła swój 12-miesięczny okres przejściowy MiCA w grudniu 2025 roku.
- Organy regulacyjne ds. hazardu muszą opracować standardy dotyczące źródła środków kryptowalutowych do drugiego kwartału 2027 roku.
Strategia kryptowalutowa Irlandii zwiększa kontrole transferów
Irlandzkie Ministerstwo Finansów poinformowało w czwartek, że krajowa strategia AML będzie koordynować reakcję kraju na pranie pieniędzy, finansowanie terroryzmu i finansowanie proliferacji do 2030 roku.
Dla firm kryptowalutowych plan dopełnia wdrożenie przez Irlandię pozostałych przepisów unijnego rozporządzenia w sprawie transferów środków pieniężnych. Środki te wymagają, aby dostawcy usług kryptowalutowych przeprowadzali wzmożone kontrole transferów obejmujących portfele samodzielnie zarządzane oraz stosowali bardziej rygorystyczną należytej staranności przy współpracy z firmami kryptowalutowymi z siedzibą poza UE.
Zgodnie z rozporządzeniem, informacje o zleceniodawcy i beneficjencie transferu muszą towarzyszyć transakcji, gdy zaangażowany jest regulowany dostawca. Wymagane szczegóły mogą obejmować nazwiska, adresy w rejestrze rozproszonym, numery kont kryptowalutowych i unikalne identyfikatory transakcji.
Transfery do lub z adresów samodzielnie zarządzanych pozostają dozwolone, chociaż dostawca obsługujący transakcję musi zebrać informacje o obu stronach. W przypadku transferów przekraczających 1000 euro firma musi podjąć kroki w celu oceny, czy jej klient jest właścicielem lub kontroluje adres samodzielnie zarządzany.
Dostawca odbierający musi również ustanowić procedury wykrywania brakujących lub niekompletnych informacji. W zależności od ryzyka może zażądać dodatkowych szczegółów, zawiesić transfer, zwrócić aktywa lub odrzucić transakcję.
Wymogi dotyczą regulowanego pośrednika, a nie oprogramowania lub sprzętu używanego do przechowywania aktywów. Osoba kontrolująca kryptowaluty za pośrednictwem prywatnego portfela nie staje się regulowanym dostawcą usług wyłącznie przez posiadanie lub transfer tokenów.
Tánaiste i minister finansów Simon Harris powiedział, że grupy przestępcze wykorzystują nowe technologie, aktywa kryptowalutowe i złożone międzynarodowe sieci finansowe do ukrywania nielegalnych zysków.
„Irlandia nie będzie bezpiecznym miejscem do prania dochodów z przestępstwa” – powiedział Harris.
Harris dodał, że strategia pomoże chronić gospodarkę kraju i międzynarodową reputację, wspierając jednocześnie współpracę między organami regulacyjnymi, organami ścigania i prywatnymi firmami.
Autoryzacja MiCA pozostawiła firmom mniej czasu na przejście
Wdrożenie Irlandii następuje równolegle z rozporządzeniem w sprawie rynków kryptowalut, które ustanowiło wspólny system licencjonowania dostawców usług kryptowalutowych w całej UE.
Chociaż MiCA pozwalało państwom członkowskim dać wcześniej zarejestrowanym firmom nawet 18 miesięcy na przejście do nowych ram, Irlandia wybrała 12-miesięczny okres przejściowy. Według Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych irlandzki okres przejściowy zakończył się 30 grudnia 2025 roku.
Istniejące firmy musiały zatem uzyskać pełną autoryzację MiCA lub zaprzestać świadczenia regulowanych usług w Irlandii przed zakończeniem ostatnich okresów przejściowych UE w lipcu 2026 roku. Licencjonowane firmy mogą korzystać z autoryzacji MiCA wydanej w jednym państwie członkowskim do świadczenia objętych usług w całym bloku, z zastrzeżeniem procesu paszportowania określonego w rozporządzeniu.
MiCA i rozporządzenie o transferach pełnią odrębne role. MiCA reguluje autoryzację, prowadzenie działalności i nadzór nad firmami kryptowalutowymi, podczas gdy zasady transferu określają, jakie informacje regulowani dostawcy muszą gromadzić i wymieniać przy przenoszeniu aktywów.
Najnowsza strategia rządu następuje po czerwcowej ocenie ryzyka, która sklasyfikowała aktywa kryptograficzne jako „bardzo znaczące” ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Jak donosił wówczas crypto.news, ocena wymieniła oszustwa związane z aktywami cyfrowymi, związane z nimi postępowania karne, obchodzenie sankcji oraz nierówne regulacje międzynarodowe wśród obaw Irlandii.
Dane Centralnego Banku Irlandii cytowane w tym przeglądzie pokazały, że około 10% populacji zainwestowało w kryptowaluty według stanu na grudzień. Ocena zbadała również potencjalne ryzyko uchylania się od opodatkowania i korupcji, a także aktywność przechodzącą przez mniej regulowane części finansów zdecentralizowanych.
Egzekwowanie przepisów dotarło już do dużych dostawców usług działających w kraju. W listopadzie 2025 r. Bank Centralny nałożył na Coinbase Europe karę w wysokości około 21,5 mln euro, czyli wówczas około 24 mln dolarów, za uchybienia związane z systemem monitorowania transakcji i opóźnione zgłaszanie tych niedociągnięć.
Operatorzy hazardowi otrzymają standard dotyczący źródła środków kryptograficznych
30-punktowy plan wdrożenia opublikowany wraz z czerwcową oceną przypisał kolejny środek dotyczący kryptowalut Irlandzkiemu Urzędowi Regulacji Hazardu.
Do drugiego kwartału 2027 r. urząd musi ustanowić standard branżowy dotyczący akceptowania działalności związanej z kryptowalutami jako źródła środków. Operatorzy będą musieli przeprowadzać procedury należytej staranności w celu sprawdzenia, czy pieniądze powiązane z aktywami cyfrowymi pochodzą z legalnego źródła.
Środek ten dotyczy punktu, w którym wpływy z kryptowalut trafiają do regulowanych usług hazardowych, a nie zakazuje posiadania aktywów cyfrowych przez graczy. Jego planowany standard będzie stanowić część kontroli urzędu nad środkami klientów i ekspozycją na przestępstwa finansowe.
Dodatkowe ograniczenia UE zaczną obowiązywać w lipcu 2027 r. na mocy unijnego rozporządzenia w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy. Prawo zabrania dostawcom usług kryptowalutowych oferowania lub utrzymywania anonimowych kont kryptowalutowych, w tym kont zaprojektowanych w celu dalszego ukrywania transakcji za pomocą monet zwiększających anonimowość.
Portfele samodzielnie zarządzane nie są objęte zakazem kont, gdy dostawca sprzętu lub oprogramowania nie ma dostępu do aktywów ani nad nimi kontroli. Regulowane firmy, które wchodzą w interakcje z takimi adresami, nadal będą musiały przestrzegać wymogów dotyczących informacji o transferze, oceny własności i zarządzania ryzykiem.
Unijny Urząd ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy we Frankfurcie będzie nadzorować podmioty wysokiego ryzyka i koordynować krajowe organy nadzoru po wejściu w życie rozporządzenia. Krajowe organy będą nadal zajmować się większością bezpośredniego nadzoru, podczas gdy unijny urząd będzie wspierać spójne egzekwowanie przepisów w państwach członkowskich.
Osobno oczekuje się, że decydenci UE rozważą zmiany do MiCA w 2027 r. Niedawno opisany przegląd MiCA może zbadać zagranicznych emitentów stablecoinów, tokenizowane depozyty, instrumenty płatnicze, finanse zdecentralizowane i nadzór transgraniczny.
Amerykańskie firmy kryptowalutowe stoją przed innym progiem zasady podróży
W przypadku amerykańskich firm wysyłających aktywa na irlandzką lub inną platformę regulowaną przez UE, prośby o informacje od dostawcy odbierającego mogą wpłynąć na to, czy transfer zostanie przetworzony. Przepisy UE pozwalają dostawcom zawiesić, zwrócić lub odrzucić transakcje, gdy brakuje wymaganych danych dotyczących zleceniodawcy lub beneficjenta.
USA stosują własną zasadę podróży na mocy ustawy o tajemnicy bankowej. Według Financial Crimes Enforcement Network, objęte instytucje finansowe muszą gromadzić, przechowywać i przekazywać określone informacje dotyczące transferów środków i przekazów przekraczających 3000 dolarów.
Wytyczne FinCEN z 2019 r. stanowią, że transfery wymienialnych walut wirtualnych mogą kwalifikować się jako przekazy środków, co czyni podmioty przekazujące pieniądze podlegającymi tej zasadzie, gdy spełnione są próg i inne warunki regulacyjne. Jednak ramy UE stosują wymogi dotyczące informacji o transferze za każdym razem, gdy uczestniczy dostawca usług kryptowalutowych, podczas gdy poziom 1000 euro wyzwala dodatkowe kontrole własności lub kontroli w przypadku niektórych transferów z portfeli samodzielnie zarządzanych.
Globalny standard stojący za oboma systemami pochodzi od Financial Action Task Force. FATF wymaga, aby objęci dostawcy aktywów wirtualnych uzyskiwali i przekazywali informacje o zleceniodawcy i beneficjencie, chociaż każda jurysdykcja wdraża to zalecenie poprzez własne przepisy.
W lipcu FATF poinformował, że 132 z 143 zbadanych jurysdykcji, czyli prawie 93%, nie zastosowało jego standardów do żadnych kwalifikujących się rozwiązań DeFi. Organizacja stwierdziła, że DeFi podlega jej zasadom dotyczącym aktywów wirtualnych, gdy osoba lub podmiot prawny sprawuje kontrolę lub wystarczający wpływ poprzez prawa administracyjne, skoncentrowaną władzę zarządczą, uprawnienia do aktualizacji, kontrolę nad rozwojem lub korzyści ekonomiczne.
