Wojna o rynki predykcyjne: CFTC kontra stany w sprawie Kalshi

CFTC wykorzystał nadzwyczajne uprawnienia, aby uchylić decyzję Nowego Jorku. Pozwano dziewięć stanów. FlightAware dodał roszczenie dotyczące praw do danych. Architektura prawna rynków predykcyjnych jest budowana w salach sądowych, a nie w Kongresie.

Commodity Futures Trading Commission zazwyczaj nie trafia na pierwsze strony gazet w sierpniowy poniedziałek. Agencja znana jest przede wszystkim z cichego nadzoru nad kontraktami terminowymi na produkty rolne i swapami stóp procentowych – rodzaj finansowej infrastruktury, która działa w tle amerykańskiej gospodarki, nie przyciągając większej uwagi publicznej. Zmieniło się to 11 sierpnia 2026 roku, kiedy przewodniczący Mike Selig podpisał nadzwyczajne zarządzenie, które postawiło rząd federalny w bezpośredniej konfrontacji ze stanem Nowy Jork w sprawie kategorii produktów finansowych, które pięć lat temu nie istniały w żadnej znaczącej formie komercyjnej.

Zarządzenie, opublikowane jako Release 9281-26, nakazało KalshiEX kontynuowanie działalności zgodnie z Zasadami Podstawowymi Commodity Exchange Act. Bezpośrednim powodem był pozew złożony 31 lipca przez prokurator generalną Nowego Jorku Letitię James, która oskarżyła Kalshi o naruszenie stanowych przepisów hazardowych poprzez oferowanie rynków predykcyjnych związanych ze sportem bez uzyskania licencji od New York State Gaming Commission. James domagała się tymczasowego zakazu, który uniemożliwiłby Kalshi oferowanie wszystkich kontraktów na zdarzenia w całym kraju, oraz odszkodowania w wysokości ponad 36 miliardów dolarów.

Odpowiedź CFTC była natychmiastowa i dotyczyła jurysdykcji. Selig opisał podejście Nowego Jorku jako próbę narzucenia „żelaznej kurtyny stanowych przepisów hazardowych” zanim sądy federalne wydadzą ostateczne orzeczenia w tej sprawie. Agencja argumentowała, że rynki predykcyjne są federalnie regulowanymi swapami, a nie produktami hazardowymi, i że pozwolenie poszczególnym stanom na ich zamykanie podważyłoby jednolity rynek krajowy, który Kongres zamierzał stworzyć poprzez Commodity Exchange Act.

To nie jest spór o to, czy rynki predykcyjne powinny istnieć. To spór o to, kto ma je regulować, a odpowiedź przekształci każdą platformę w tym sektorze. CFTC pozwala obecnie dziewięć stanów. FlightAware dodał roszczenie dotyczące praw do danych przeciwko Kalshi, co otwiera całkowicie odrębny front prawny. A Polymarket, największy rynek predykcyjny pod względem wolumenu, znajduje się w krzyżowym ogniu z inną postawą regulacyjną, ale identycznym ryzykiem jurysdykcyjnym. Walka toczy się w salach sądowych w całym kraju i postępuje szybciej, niż jakikolwiek proces legislacyjny mógłby nadążyć.

Co mówi nadzwyczajne zarządzenie CFTC

Podstawą prawną działania CFTC jest sekcja 8a(9) Commodity Exchange Act, która przyznaje Komisji uprawnienia do podejmowania nadzwyczajnych działań w celu ochrony integralności rynku i zapewnienia uporządkowanego funkcjonowania. Agencja korzystała z tego przepisu oszczędnie w swojej historii, najczęściej podczas kryzysu kontraktów terminowych na ropę w 2020 roku, kiedy kontrakty na West Texas Intermediate po raz pierwszy notowano poniżej zera.

W tym przypadku stan nadzwyczajny został wywołany przez samo zawiadomienie Kalshi do Komisji. Po złożeniu skargi przez James, Kalshi poinformował CFTC, że pozew stanowi egzystencjalne zagrożenie dla jego zdolności do działania jako wyznaczony rynek kontraktowy. Wniosek stanu o ogólnokrajowy tymczasowy zakaz, gdyby został uwzględniony, zmusiłby Kalshi do zawieszenia całego handlu, nie tylko w Nowym Jorku, ale we wszystkich stanach, w których oferuje kontrakty.

Nakaz CFTC nie rozstrzyga co do istoty zarzutów Nowego Jorku dotyczących hazardu. Nie stwierdza, że rynki predykcyjne są definitywnie zwolnione z regulacji stanowych. To, co robi, to stwierdzenie, że dopóki sądy federalne nie rozstrzygną kwestii jurysdykcyjnej, giełda zarejestrowana w CFTC nie może zostać zamknięta przez pojedynczy stan działający jednostronnie. Komisja ujęła to jako kwestię stabilności rynku, argumentując, że nagłe zamknięcie regulowanej giełdy zaszkodziłoby klientom posiadającym otwarte pozycje i podważyłoby zaufanie publiczne do rynku instrumentów pochodnych.

Oświadczenie przewodniczącego Seliga uczyniło roszczenie jurysdykcyjne jednoznacznym. Argumentował, że giełdy rynków predykcyjnych „łączą ofertę kupna od rezydenta jednego stanu z ofertą sprzedaży od rezydenta innego stanu” i przekazują transakcje do izby rozliczeniowej, która zabezpiecza transakcje dla klientów w całym kraju. W jego ujęciu są to międzystanowe rynki finansowe, które podlegają w pełni władzy federalnej, a próba regulowania ich przez Nowy Jork za pomocą prawa hazardowego jest przekroczeniem uprawnień, którego Kongres nigdy nie zamierzał.

Nakaz zauważył również, że nie jest to pierwszy raz, kiedy CFTC interweniuje, aby chronić rynek predykcyjny przed egzekwowaniem prawa stanowego. Komisja wcześniej podjęła działania, aby zapobiec anulowaniu transakcji przez Kalshi po orzeczeniu sądu w Michigan, które było niekorzystne dla platformy na początku 2026 roku.

Mapa pozwów stanowych

Konflikt CFTC z Nowym Jorkiem jest najbardziej widocznym frontem znacznie szerszego sporu. Agencja wniosła obecnie pozwy przeciwko dziewięciu stanom: Arizonie, Connecticut, Illinois, Kentucky, Minnesocie, Nowemu Meksykowi, Nowemu Jorkowi, Rhode Island i Wisconsin. Złożyła również opinie amicus curiae w Sądzie Apelacyjnym Stanów Zjednoczonych dla Szóstego i Dziewiątego Okręgu oraz w Sądzie Najwyższym Massachusetts.

Każdy pozew stanowy przebiega według tego samego podstawowego wzorca. Prokurator generalny stanu lub komisja ds. gier hazardowych zarzuca, że rynki predykcyjne, szczególnie te oferujące kontrakty związane z wydarzeniami sportowymi, działają jako nielegalne platformy hazardowe na mocy prawa stanowego. Stan domaga się nakazów, grzywien lub obu. CFTC następnie interweniuje, argumentując, że jej uprawnienia regulacyjne nad wyznaczonymi rynkami kontraktowymi wyprzedzają stanowe prawo hazardowe.

Teoria prawna stojąca za stanowiskiem stanów jest prosta. Stanowe przepisy dotyczące hazardu istnieją od dziesięcioleci i zazwyczaj definiują hazard na tyle szeroko, aby obejmować każdy zakład na wynik przyszłego wydarzenia. Zakłady sportowe, w szczególności, były nielegalne w większości stanów, dopóki Sąd Najwyższy nie uchylił ustawy Professional and Amateur Sports Protection Act w sprawie Murphy v. NCAA w 2018 roku. Od tego czasu stany zbudowały rozbudowane systemy licencjonowania i opodatkowania wokół hazardu sportowego, generując miliardy dochodów. Rynki predykcyjne oferujące kontrakty związane ze sportem bez uzyskania licencji stanowych są, w opinii stanów, po prostu nielegalnymi bukmacherami.

Kontrargument CFTC jest taki, że rynki predykcyjne nie są bukmacherami. Są to giełdy instrumentów pochodnych oferujące kontrakty na zdarzenia, instrument finansowy, który ustawa Commodity Exchange Act wyraźnie upoważnia CFTC do regulowania. Ta różnica ma znaczenie, ponieważ giełdy instrumentów pochodnych działają w ramach federalnych ram regulacyjnych, które obejmują zasady ochrony klientów, wymogi dotyczące depozytów zabezpieczających, obowiązki rozliczeniowe i nadzór nad transakcjami, z których żadne nie istnieje w stanowym prawie hazardowym.

Minnesota była pierwszym stanem, który przetestował tę teorię w sądzie. Sędzia tam orzekł na korzyść stanu, uznając, że kontrakty sportowe Kalshi są produktami hazardowymi podlegającymi regulacjom stanowym. Kalshi złożyła apelację, a CFTC złożyła opinię amicus curiae popierającą stanowisko platformy. Sprawa trafiła obecnie do Szóstego Okręgu, gdzie pierwsze orzeczenie apelacyjne w sprawie klasyfikacji rynków predykcyjnych może ustanowić precedens, który ukształtuje każdą kolejną sprawę.

Geograficzne rozprzestrzenienie pozwów jest samo w sobie znaczące. Dziewięć stanów obejmuje cztery federalne okręgi apelacyjne, co oznacza, że nawet jeśli jeden sąd apelacyjny orzeknie na korzyść CFTC, inny może orzec inaczej. Rozbieżność między okręgami niemal na pewno skierowałaby pytanie do Sądu Najwyższego, co jest procesem, który może zająć lata. W międzyczasie krajobraz prawny dla rynków predykcyjnych pozostaje rozdrobniony, a platformy działają na podstawie rejestracji federalnej w niektórych stanach i spotykają się z postępowaniami egzekucyjnymi w innych.

FlightAware i kwestia praw do danych

Podczas gdy CFTC i stany spierają się o jurysdykcję, z nieoczekiwanego źródła pojawiło się inne wyzwanie prawne. FlightAware, firma śledząca loty, złożyła w poniedziałek skargę, w której oskarżyła Kalshi o wykorzystywanie jej danych bez pozwolenia do rozliczania rynków predykcyjnych związanych z odwołaniami poszczególnych lotów.

Spór dotyczy rynków, które Kalshi uruchomił w zeszłym miesiącu, umożliwiając użytkownikom handel na temat tego, czy konkretne loty zostaną odwołane. Kalshi informuje użytkowników, że wyniki kontraktów są „weryfikowane na podstawie FlightAware”, zgodnie z pozwem. FlightAware twierdzi, że nigdy nie zgodziło się na wykorzystywanie swoich danych w tym celu i nie zostało poinformowane, że jego informacje będą decydować o tym, czy handlowcy otrzymają wypłaty.

Pozew oskarża Kalshi o naruszenie umowy, naruszenie znaku towarowego i nieuczciwą konkurencję. FlightAware argumentuje, że wymieniając je jako źródło weryfikacji, Kalshi stworzyło wrażenie, że obie firmy łączy partnerstwo handlowe, co wyrządziło szkodę reputacji firmie, której usługi są wykorzystywane w lotnictwie komercyjnym i prywatnym.

Poza roszczeniami umownymi, FlightAware wyraziło obawy dotyczące bezpieczeństwa samych rynków. Firma argumentowała, że umożliwienie handlowcom czerpania zysków z odwołanych lotów stwarza zachęty do prób wpływania na operacje lotnicze, nawet jeśli Kalshi wyklucza wypłaty za odwołania spowodowane działaniami o charakterze przestępczym. FlightAware opisało „powszechne oburzenie i zaniepokojenie”, że kontrakty mogą zachęcać do niebezpiecznych zachowań, które „pozostawiłyby podróżnych na lodzie, zakłóciłyby operacje linii lotniczych i zagroziłyby bezpieczeństwu”.

Ten pozew ma znaczenie dla branży rynków prognostycznych, wykraczające poza konkretne okoliczności sprawy FlightAware. W miarę jak platformy rozszerzają działalność na nowe kategorie kontraktów na zdarzenia, w coraz większym stopniu polegają na zewnętrznych źródłach danych do określania wyników. Dane pogodowe, wyniki wyborów, wskaźniki ekonomiczne i zyski przedsiębiorstw – wszystko to przepływa przez prywatnych dostawców danych. Jeśli sądy orzekną, że wykorzystywanie danych osób trzecich do rozliczania kontraktów wymaga wyraźnej zgody dostawcy danych, koszty operacyjne uruchamiania nowych rynków prognostycznych znacznie wzrosną. Każda nowa kategoria rynku wymagałaby wynegocjowanych umów licencyjnych na dane, zanim pierwszy kontrakt mógłby być przedmiotem obrotu.

Sprawa FlightAware uwypukla również napięcie między rynkami prognostycznymi a podmiotami, których działania w świecie rzeczywistym generują zdarzenia będące przedmiotem obrotu. Linie lotnicze nie prosiły o przekształcenie swoich rozkładów lotów w produkty zakładów. Sportowcy nie wyrazili zgody na wycenę swoich występów na giełdach instrumentów pochodnych. Kwestia praw do danych jest w swej istocie pytaniem o to, kto kontroluje wartość handlową informacji o zdarzeniach w świecie rzeczywistym.

Roszczenie o odszkodowanie w wysokości 36 miliardów dolarów

Pozew Nowego Jorku przeciwko Kalshi obejmuje roszczenie o odszkodowanie przekraczające 36 miliardów dolarów. Ta liczba zasługuje na analizę, ponieważ ujawnia, w jaki sposób stan oblicza szkodę ekonomiczną, jaką według niego wyrządzają rynki prognostyczne.

Liczba ta wydaje się wynikać z całkowitego wolumenu kontraktów handlowanych na Kalshi, które stan uważa za nielegalny hazard. Zgodnie z nowojorskimi przepisami dotyczącymi hazardu, stan może dochodzić zwrotu zysków, kar cywilnych za każde naruszenie oraz podatków, które zostałyby pobrane, gdyby Kalshi uzyskało licencję hazardową. Licencjonowani operatorzy zakładów sportowych w Nowym Jorku płacili w 2025 r. efektywną stawkę podatkową w wysokości 51% od przychodów brutto z gier, najwyższą w kraju. Jeśli stan zastosuje tę stawkę z mocą wsteczną do całkowitego wolumenu obrotu Kalshi, uzyskana kwota szybko osiągnie dziesiątki miliardów.

Ta arytmetyka ma znaczenie, ponieważ ujawnia stawkę ekonomiczną, która napędza stanowisko stanów. Nowy Jork zebrał około 2,4 miliarda dolarów wpływów podatkowych z zakładów sportowych w roku podatkowym 2025. Licencjonowani operatorzy płacili za przywilej oferowania zakładów mieszkańcom Nowego Jorku, a część tych kosztów przerzucali na konsumentów poprzez szersze marże i mniej korzystne kursy. Rynek prognostyczny oferujący podobne kontrakty bez płacenia podatków stanowych i bez uzyskania licencji stanowi, w ocenie stanu, zarówno utracone przychody, jak i nieuczciwą konkurencję z licencjonowanymi operatorami.

To także powód, dla którego argument CFTC o pierwszeństwie prawa federalnego niesie ze sobą tak wysoką stawkę. Jeśli sądy federalne orzekną, że rynki prognostyczne są zwolnione z państwowych regulacji dotyczących hazardu, stany stracą wpływy podatkowe z szybko rosnącej kategorii produktów finansowych. Sam Kalshi przetworzył w czerwcu 2026 r. wolumen nominalny w wysokości 1,7 miliarda dolarów. Liczby Polymarket są jeszcze większe. Jeśli platformy te będą działać bez licencji hazardowych stanów w nieskończoność, stany stracą zarówno podstawę opodatkowania, jak i dźwignię regulacyjną do narzucania standardów ochrony konsumentów odmiennych od ram CFTC.

Kwota 36 miliardów dolarów jest w praktyce prawie na pewno nieściągalna. Sądy rzadko przyznają odszkodowania na taką skalę w sprawach o egzekwowanie przepisów, a rzeczywiste przychody Kalshi to ułamek jego wolumenu obrotu. Ale liczba ta służy strategicznemu celowi: sygnalizuje innym platformom rynków prognostycznych, że koszt działania bez licencji stanowej może być druzgocący, i wywiera presję na CFTC, aby wynegocjowała ramy dające stanom pewną rolę w nadzorowaniu kontraktów na zdarzenia związane z działalnością, którą już regulują.

Gdzie Polymarket znajduje się w krzyżowym ogniu

Polymarket jest największym rynkiem prognostycznym pod względem wolumenu obrotu, ale zajmuje inną pozycję regulacyjną niż Kalshi. Podczas gdy Kalshi działa jako zarejestrowany przez CFTC wyznaczony rynek kontraktowy z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, Polymarket działa na Polygon, sieci skalowania Ethereum, i ogranicza dostęp użytkowników z USA do swojego głównego interfejsu handlowego po ugodzie z CFTC w 2022 r., w ramach której platforma zapłaciła grzywnę w wysokości 1,4 miliona dolarów.

Ta ugoda nie zakończyła narażenia Polymarket na spór jurysdykcyjny. Status regulacyjny platformy w USA pozostaje niejednoznaczny, a teorie prawne testowane w sprawach Kalshi mają zastosowanie z równą siłą do każdej platformy oferującej kontrakty na zdarzenia mieszkańcom Ameryki. Jeśli sądy orzekną, że rynki prognostyczne są produktami hazardowymi podlegającymi prawu stanowemu, orzeczenie będzie miało zastosowanie niezależnie od tego, czy platforma jest zarejestrowana w CFTC, czy działa offshore.

Skala Polymarket sprawia, że regulatorzy nie mogą go ignorować. Platforma przetworzyła 4,3 miliarda dolarów wolumenu na samym rynku Zwycięzcy Mistrzostw Świata, co jest rekordem dla pojedynczego kontraktu na rynku prognostycznym. Jej całkowity miesięczny wolumen przekroczył 8 miliardów dolarów w kilku miesiącach 2026 r. Według raportów branżowych platforma stara się o pozyskanie 1 miliarda dolarów przy wycenie 20 miliardów dolarów, co uczyniłoby ją jedną z najcenniejszych prywatnych firm w sektorze kryptowalut.

Asymetria regulacyjna między Kalshi a Polymarket tworzy rynek dwupoziomowy. Kalshi poddaje się nadzorowi CFTC, płaci za infrastrukturę zgodności i stoi w obliczu działań egzekucyjnych ze strony stanów. Polymarket działa przy mniejszych obciążeniach regulacyjnych, ale nie może legalnie obsługiwać klientów z USA na swojej głównej platformie. Jeśli CFTC wygra spór o pierwszeństwo, a rynki prognostyczne zostaną sklasyfikowane jako federalne instrumenty pochodne, Polymarket będzie miał jasną ścieżkę do rejestracji w USA. Jeśli stany wygrają, a rynki prognostyczne zostaną sklasyfikowane jako hazard, struktura offshore Polymarket stanie się stałym elementem, a nie tymczasowym rozwiązaniem.

Mistrzostwa Świata zilustrowały tę dynamikę. Według danych branżowych rynki prognostyczne przechwyciły 27% całkowitego wolumenu zakładów sportowych podczas turnieju, w porównaniu z mniej niż 5% podczas turnieju w 2022 r. To tempo wzrostu sprawia, że kwestia jurysdykcji jest pilna dla obu stron. Stany widzą kategorię hazardu, która rośnie szybciej niż jakikolwiek licencjonowany produkt. CFTC widzi rynek instrumentów pochodnych, który potwierdza tezę o popycie na kontrakty na zdarzenia. Żadna ze stron nie może sobie pozwolić na przegraną.

Najmocniejszy argument za władzą stanową

Preferowana narracja branży rynków prognostycznych przedstawia spór jurysdykcyjny jako federalną efektywność kontra stanową nadgorliwość. Ale stanowisko prawne stanów nie jest błahe, a najmocniejsza wersja ich argumentu zasługuje na zbadanie.

Stany regulują hazard, ponieważ hazard tworzy koszty społeczne, które ponoszą stany. Leczenie problemowego hazardu, egzekwowanie prawa, ochrona konsumentów przed oszustwami i efekty zewnętrzne uzależnienia od hazardu obciążają budżety stanowe. W zamian za ponoszenie tych kosztów stany pobierają wpływy podatkowe i nakładają wymogi licencyjne, które finansują nadzór. To ten sam model, który ma zastosowanie do kasyn, systemów loterii i operatorów zakładów sportowych.

Rynki prognostyczne oferujące kontrakty na wydarzenia sportowe, z perspektywy stanowego regulatora hazardu, wyglądają pod względem funkcji identycznie jak zakłady sportowe. Użytkownik wpłaca pieniądze, wybiera wynik i otrzymuje wypłatę, jeśli wynik nastąpi. Fakt, że kontrakt jest skonstruowany jako instrument pochodny i rozliczany przez izbę rozliczeniową zarejestrowaną w CFTC, nie zmienia doświadczenia użytkownika ani kosztów społecznych. Osoba, która rozwinie problem hazardowy poprzez rynki prognostyczne, nakłada na stan te same koszty, co osoba, która rozwinie go poprzez DraftKings lub FanDuel.

Stany wskazują również na selektywny charakter roszczenia CFTC o pierwszeństwo. CFTC nie twierdzi, że wszystkie kontrakty na zdarzenia są instrumentami pochodnymi, tylko te oferowane na zarejestrowanych giełdach. Ale jeśli definicja instrumentu pochodnego zależy od tego, gdzie jest oferowany, a nie od tego, czym jest, klasyfikacja staje się cykliczna: zakład sportowy jest instrumentem pochodnym, jeśli oferuje go Kalshi, ale produktem hazardowym, jeśli oferuje go DraftKings, mimo że substancja ekonomiczna jest identyczna.

Ten argument znalazł pewne poparcie sądowe. Sąd w Minnesocie, który orzekł przeciwko Kalshi, powołał się na funkcjonalne podobieństwo między kontraktami na rynku prognostycznym a tradycyjnymi zakładami sportowymi, stwierdzając, że klasyfikacja prawna instrumentu powinna zależeć od jego substancji ekonomicznej, a nie od statusu regulacyjnego platformy oferującej go.

Sąd Najwyższy, jeśli ostatecznie zajmie się tą sprawą, będzie prawdopodobnie musiał bezpośrednio odnieść się do tej cykliczności. Odpowiedź może wymagać wytyczenia linii w oparciu o projekt kontraktu, wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego lub obowiązki rozliczeniowe, a nie rejestrację platformy, co byłoby ramą wymagającą kompromisu od obu stron.

Co warto obserwować

Wniosek o przeniesienie sprawy do Nowego Jorku. Kalshi złożyło wniosek o przeniesienie pozwu stanowego do sądu federalnego. Jeśli wniosek zostanie uwzględniony, sprawa będzie rozpatrywana przez sędziego federalnego, który może być bardziej otwarty na argument CFTC o pierwszeństwie prawa federalnego. Jeśli nie, sprawa będzie toczyć się w sądzie stanowym Nowego Jorku na podstawie stanowego prawa hazardowego.

Orzeczenie Sądu Apelacyjnego Szóstego Okręgu w sprawie Minnesoty. Pierwsza decyzja apelacyjna dotycząca klasyfikacji rynków prognostycznych ukształtuje każdą kolejną sprawę. Orzeczenie na korzyść Kalshi stworzyłoby przekonujący precedens dla stanowiska CFTC w całym kraju. Orzeczenie przeciwko Kalshi zachęciłoby inne stany do podejmowania działań egzekucyjnych.

Tworzenie przepisów przez CFTC dotyczących kontraktów na zdarzenia. Komisja zasygnalizowała zainteresowanie wydaniem formalnych przepisów określających, które kontrakty na zdarzenia kwalifikują się jako regulowane instrumenty pochodne. Jeśli CFTC podejmie działania przed orzeczeniami sądów, może zawęzić lub rozszerzyć tę kategorię w sposób wpływający na spór o jurysdykcję.

Postępowanie dowodowe w sprawie FlightAware. Sprawa dotycząca praw do danych będzie kontynuowana w fazie discovery, co może ujawnić, w jaki sposób rynki prognostyczne pozyskują i wykorzystują dane osób trzecich w całej swojej linii produktów. Precedens może wpłynąć na każdą platformę, która polega na zewnętrznych źródłach danych do rozliczania kontraktów.

Decyzja licencyjna Polymarket w USA. Jeśli Polymarket złoży wniosek o rejestrację w CFTC lub będzie ubiegać się o licencję hazardową stanu, wybór ten wskaże, które ramy regulacyjne, według największej platformy pod względem wolumenu, okażą się dominujące.