63% Amerykanów uważa, że Trump przekroczył granicę w sprawie kryptowalut. Dlatego klauzula etyczna w ustawie CLARITY ma znaczenie.

Sondaż Reuters/Ipsos dostarcza twardych danych do kontrowersji, które towarzyszą drugiej kadencji Trumpa. Badanie wykazało, że nawet połowa Republikanów uważa, że jego interesy biznesowe kształtują decyzje prezydenckie. Kongres wraca we wrześniu, aby głosować nad ustawą CLARITY, a przepis etyczny, który mógłby ograniczyć urzędującym urzędnikom możliwość wprowadzania tokenów, jest walką, która najprawdopodobniej ją zabije.

Liczba pojawiła się w poniedziałek, dwa dni przed powrotem Senatu z przerwy, i dotyczyła jednego pytania, którego Kongres nie był w stanie rozwiązać od początku negocjacji nad ustawą CLARITY.

Reuters i Ipsos przeprowadzili sondaż wśród 1166 dorosłych Amerykanów między 14 a 17 sierpnia. Badanie pytało, czy Trump i jego rodzina w odpowiedni sposób czerpali zyski z kryptowalut od czasu jego powrotu do urzędu. Sześćdziesiąt trzy procent odpowiedziało nie. Trzydzieści dwa procent odpowiedziało tak. Reszta nie odpowiedziała.

Ta liczba 63% jest znacząca nie dlatego, że jest zaskakująca, ale dlatego, że jest pierwszym reprezentatywnym dla całego kraju punktem danych dotyczącym kontrowersji, która od miesięcy opierała się na anegdotach i komentarzach w telewizji kablowej. Ustawodawcy spierali się o klauzulę etyczną w ustawie CLARITY podczas przemówień na posiedzeniach, konferencji prasowych i przecieków z tekstów negocjacyjnych. Do tej pory nikt nie przeprowadził sondażu wśród opinii publicznej.

Wynik stawia Senat w szczególnej sytuacji: przepis, który najprawdopodobniej zabije najważniejsze ustawodawstwo dotyczące kryptowalut w historii USA, jest jednocześnie przepisem o najwyraźniejszym poparciu społecznym.

Co właściwie mówi sondaż

Sondaż Reuters/Ipsos zmierzył trzy rzeczy, a szczegółowość ma znaczenie, ponieważ liczba w nagłówku zaciemnia bardziej politycznie istotne ustalenia pod nią.

Po pierwsze, pytanie o stosowność. Sześćdziesiąt trzy procent respondentów stwierdziło, że niewłaściwe jest, aby Trump i jego rodzina czerpali zyski z kryptowalut w taki sposób, w jaki to robili. To rozkłada się wzdłuż przewidywalnych linii partyjnych, przy czym prawie wszyscy Demokraci i około dwóch trzecich niezależnych uznało zyski za niewłaściwe. Około siedmiu na dziesięciu Republikanów uznało transakcje za właściwe.

Po drugie, pytanie o wpływ. Sześćdziesiąt dziewięć procent respondentów stwierdziło, że uważa, iż prywatne interesy biznesowe prezydenta kształtują jego decyzje na urzędzie. Liczba ta jest wyższa niż wskaźnik stosowności, co sugeruje, że nawet niektórzy respondenci, którzy uważają transakcje kryptowalutowe za właściwe, nadal wierzą, że wpływają one na politykę. Grupa ta obejmowała dwie trzecie niezależnych i dziewięciu na dziesięciu Demokratów.

Po trzecie, i co najważniejsze dla ustawy CLARITY: około połowa współpartyjnych Trumpa stwierdziła, że uważa, iż pozwala on swoim interesom biznesowym wpływać na swoje decyzje. To jest liczba, która ma znaczenie w Senacie. Republikańscy senatorowie głosujący nad przepisem etycznym nie martwią się o utratę wyborców Demokratów. Martwią się o utratę własnej bazy, a sondaż sugeruje, że baza jest podzielona.

Badanie ma margines błędu 3 punktów procentowych. Zostało przeprowadzone online, co wprowadza zwykłe zastrzeżenia dotyczące metodologii doboru próby. Ale kierunkowe ustalenie jest jednoznaczne: wyraźna większość Amerykanów, w tym znaczna mniejszość Republikanów, uważa, że działalność kryptowalutowa prezydenta przekracza granicę.

1,4 miliarda dolarów, które stworzyły problem

Kontrowersja nie jest abstrakcyjna. Jest związana z konkretną kwotą w dolarach.

Ujawnienia finansowe opublikowane wcześniej w 2026 roku wykazały, że Donald Trump zarobił ponad 1,4 miliarda dolarów z przedsięwzięć kryptowalutowych od czasu powrotu do urzędu. Dwa główne źródła to World Liberty Financial, przedsięwzięcie DeFi wspierane przez rodzinę Trumpów, oraz memecoin sygnowany nazwiskiem Trumpa.

World Liberty Financial działa aktywnie w wielu liniach produktowych. W lutym 2026 roku przedsięwzięcie ogłosiło plany uruchomienia platformy wymiany walut i przekazów pieniężnych, mającej na celu uproszczenie globalnych transferów pieniężnych. W tym samym miesiącu pojawiły się doniesienia o inwestycji o wartości 500 milionów dolarów powiązanej z Abu Zabi, o której Trump zaprzeczył, gdy go o nią zapytano. Dane on-chain śledzone przez Lookonchain pokazały, że WLF kupował setki milionów dolarów w Ethereum, a jego zasoby ETH osiągnęły 296 milionów dolarów pod koniec lipca 2025 roku.

Memecoin wywołał większe kontrowersje. W przeciwieństwie do World Liberty Financial, które przynajmniej prowadzi infrastrukturę, memecoin to spekulacyjny token bez żadnej użyteczności poza skojarzeniem z prezydencką marką. Jego dystrybucja wśród posiadaczy, aktywność on-chain i zachowanie ceny były przedmiotem wielokrotnych zapytań Kongresu.

Łączna kwota 1,4 miliarda dolarów czyni kryptowaluty największym pojedynczym źródłem dochodu prezydenckiego, jakie kiedykolwiek ujawniono. Żaden poprzedni prezydent nie miał interesów finansowych tej skali w żadnej pojedynczej branży, a tym bardziej w branży, którą aktywnie kształtują nominowani przez tego samego prezydenta regulatorzy. Dla porównania, największe ujawnienie finansowe prezydenta przed Trumpem to ślepy fundusz George'a W. Busha wyceniany na około 9 do 26 milionów dolarów. Różnica między 26 milionami a 1,4 miliarda dolarów to nie różnica stopnia. To różnica rodzaju.

Skala ma znaczenie, ponieważ zmienia strukturę motywacyjną prezydentury. Prezydent z funduszem 26 milionów dolarów ma umiarkowany interes finansowy w korzystnych wynikach polityki. Prezydent z 1,4 miliarda dolarów w kryptowalutach ma ogromny, bezpośredni i publicznie widoczny interes finansowy w każdej decyzji regulacyjnej, którą jego administracja podejmuje w sprawie aktywów cyfrowych.

Klauzula etyczna, która może zabić ustawę CLARITY Act

Ustawa CLARITY Act to najważniejszy akt prawny dotyczący struktury rynku kryptowalut, jaki podjął Kongres. Stworzyłaby kompleksowe ramy regulacyjne dla aktywów cyfrowych, określając, które tokeny są papierami wartościowymi, które towarami oraz jak powinny działać giełdy, emitenci i protokoły DeFi.

Ustawa ma szerokie poparcie koncepcyjne. Obie partie zgadzają się, że potrzebna jest jasność regulacyjna. Spór nie dotyczy tego, czy regulować kryptowaluty, ale czy włączyć przepis etyczny, który ograniczałby urzędującym wybranym urzędnikom możliwość uruchamiania, promowania lub czerpania zysków z tokenów cyfrowych podczas pełnienia urzędu.

Senator Kirsten Gillibrand jest najbardziej widoczną orędowniczką klauzuli etycznej. W oświadczeniu z lipca 2026 roku ponowiła swój apel o zakaz dla członków Kongresu i ich małżonków dotyczący emitowania lub promowania tokenów cyfrowych. Przepis miałby zastosowanie wstecz do istniejących tokenów, co oznaczałoby, że mógłby zmusić Trumpa do zbycia memecoina i potencjalnie restrukturyzacji World Liberty Financial.

Negocjacje w Senacie przeszły przez wiele rund. Pod koniec lipca republikański senator Thom Tillis podobno zaproponował zmienione sformułowanie przepisów etycznych, które pozwoliłoby władzom stanowym egzekwować ograniczenia dotyczące działalności kryptowalutowej urzędników federalnych, co było kompromisem mającym podzielić różnicę między federalnym zakazem a brakiem jakichkolwiek ograniczeń. Propozycja Tillisa była znacząca, ponieważ pochodziła od republikańskiego senatora, co sugeruje, że obawy etyczne nie były czysto partyjne.

Biały Dom podobno nie odpowiedział na propozycję Tillisa, co ponownie obniżyło szanse na uchwalenie ustawy. Na początku sierpnia ustawa CLARITY Act utknęła, ponieważ administracja milczała w sprawie porozumienia etycznego. Demokraci w Senacie uznali milczenie za dowód, że Biały Dom nie zaakceptuje żadnych znaczących ograniczeń etycznych, podczas gdy Republikanie, którzy poparli kompromis Tillisa, znaleźli się bez partnera do negocjacji.

Na początku sierpnia szanse na uchwalenie ustawy CLARITY Act w 2026 roku wynoszą mniej więcej 25% na rynkach prognostycznych. Analitycy i ustawodawcy zidentyfikowali trzy nierozwiązane spory: przepis dotyczący etyki, ochronę deweloperów DeFi oraz traktowanie nagród w stablecoinach. Z tych trzech, przepis dotyczący etyki jest uważany za najbardziej znaczący, ponieważ jest jedynym, który bezpośrednio dotyczy prezydenta osobiście.

Historia legislacyjna etyki kryptowalutowej prezydenta

Spór o etykę nie rozpoczął się od ustawy CLARITY Act. To najnowszy epizod kontrowersji, która eskalowała etapami przez cały 2026 rok.

W maju 2026 roku analitycy i ustawodawcy po raz pierwszy zidentyfikowali przepis dotyczący etyki jako najbardziej znaczącą nierozwiązaną kwestię ustawy CLARITY Act. W tym momencie spór był przedstawiany jako spór partyjny: Demokraci chcieli ograniczeń, Republikanie im się sprzeciwiali, a liczba głosów odzwierciedlała podział.

Do lipca dynamika się zmieniła. Ujawnienie finansowe Trumpa pokazujące 1,4 miliarda dolarów dochodu z kryptowalut przekształciło to, co było proceduralną niezgoda, w kontrowersję na pierwszych stronach gazet. Gillibrand nazwała to ujawnienie dowodem, że zakaz jest konieczny. Negocjatorzy republikańscy po cichu badali język kompromisowy.

Propozycja Tillisa pod koniec lipca stanowiła szczyt negocjacji dwupartyjnych. Republikański senator Thom Tillis zaproponował zmieniony język dotyczący etyki, który pozwoliłby władzom stanowym, a nie federalnym agencjom, egzekwować ograniczenia dotyczące działalności kryptowalutowej urzędników. Propozycja była kreatywną próbą rozwiązania obaw Demokratów przy jednoczesnym zachowaniu preferencji Republikanów dotyczących egzekwowania na poziomie stanowym.

Milczenie Białego Domu zabiło impet. Na początku sierpnia CLARITY Act utknął w martwym punkcie. Anthony Scaramucci publicznie przewidział, że Trump ostatecznie zatwierdzi porozumienie w sprawie etyki, ale rynki prognostyczne poruszyły się w przeciwnym kierunku, a szanse na uchwalenie spadły z 40% do 25%.

Dlaczego sondaż zmienia kalkulację

Przed badaniem Reuters/Ipsos republikańscy senatorowie mogli traktować klauzulę etyczną jako atak partyjny. Demokraci chcą ograniczeń. Republikanie bronią prezydenta. Matematyka głosowania przebiega wzdłuż linii partyjnych.

Sondaż komplikuje tę narrację na dwa sposoby.

Po pierwsze, liczba 63% daje demokratycznym senatorom amunicję do utrzymania swojego stanowiska. Każdy Demokrata, który głosuje za CLARITY Act bez przepisu dotyczącego etyki, musi teraz stawić czoła argumentowi, że głosował za pozwoleniem prezydentowi na czerpanie zysków z branży, którą reguluje, mimo że wyraźna większość Amerykanów sprzeciwia się dokładnie temu. Dla podatnych na porażkę Demokratów w stanach wahających się, jest to toksyczne głosowanie bez klauzuli etycznej.

Po drugie, ustalenie, że około połowa Republikanów wierzy, iż interesy biznesowe Trumpa wpływają na jego decyzje, daje republikańskim senatorom osłonę do poparcia przepisu dotyczącego etyki. Republikański senator, który głosuje za klauzulą, może wskazać na sondaże pokazujące, że jego własny elektorat podziela tę obawę. To nie gwarantuje głosów, ale usuwa polityczną tarczę, jaką zapewniało stwierdzenie „tylko Demokraci się tym przejmują”.

Efekt netto polega na tym, że klauzula etyczna staje się trudniejsza do usunięcia z ustawy, co z kolei utrudnia jej uchwalenie, ponieważ Biały Dom sprzeciwia się tej klauzuli. Sondaż jednocześnie wzmocnił argumenty za tym przepisem i osłabił argumenty za ustawą.

To powszechna dynamika w negocjacjach legislacyjnych. Przepis, który ma poparcie społeczne, staje się politycznie niemożliwy do usunięcia, nawet jeśli jego usunięcie uczyniłoby całą ustawę bardziej prawdopodobną do uchwalenia. Przepis staje się nośny: jego usunięcie spowodowałoby wystarczające szkody polityczne, aby zrównoważyć korzyść legislacyjną z czystszej ustawy.

Harmonogram wrześniowy

Kongres wraca we wrześniu. Następne głosowanie proceduralne nad CLARITY Act jest zaplanowane na 15 września. Między teraz a tym terminem muszą wydarzyć się trzy rzeczy, aby ustawa osiągnęła 60 głosów w Senacie.

Po pierwsze, Biały Dom musi odpowiedzieć na kompromis Tillisa w sprawie języka etyki. Na początku sierpnia Biały Dom nie odpowiedział na propozycję. Każdy dzień milczenia obniża szanse, ponieważ czas na posiedzenia Senatu jest ograniczony, a kierownictwo nie zaplanuje głosowania, które spodziewa się przegrać.

Po drugie, ochrona deweloperów DeFi wymaga rozwiązania. To techniczna walka o to, czy deweloperzy piszący kod dla zdecentralizowanych protokołów ponoszą odpowiedzialność prawną za sposób, w jaki użytkownicy korzystają z tych protokołów. Przemysł kryptowalutowy zdecydowanie sprzeciwia się odpowiedzialności deweloperów. Rzecznicy ochrony konsumentów zdecydowanie ją popierają. Język kompromisu jest nadal negocjowany.

Po trzecie, przepis dotyczący nagród za stablecoiny wymaga ostatecznego tekstu. Ta walka dotyczy tego, czy emitenci stablecoinów mogą oferować posiadaczom zyski, co tradycyjne banki argumentują, że tworzy nieuczciwą przewagę konkurencyjną. Lobby bankowe aktywnie działa w tej sprawie, a kilku senatorów ze stanów z dużym przemysłem bankowym uzależniło swoje głosy od wyniku.

Z tych trzech walk tylko przepis o etyce ma publiczne sondaże. Spory DeFi i stablecoinów to wewnątrzprzemysłowe argumenty, których większość wyborców nie potrafi wyjaśnić. Kwestia etyki jest prosta: czy prezydent powinien czerpać zyski z kryptowalut, podczas gdy jego nominowani regulują tę branżę? Sondaż mówi, że 63% Amerykanów odpowiada nie.

Przeciwny argument w pełnej sile

Najsilniejszy argument przeciwko przepisowi o etyce pochodzi z dwóch kierunków i oddanie obu sprawiedliwości jest konieczne, aby zrozumieć, dlaczego klauzula pozostaje nierozwiązana pomimo poparcia publicznego.

Pierwszy argument jest konstytucyjny. Jeśli urzędujący urzędnicy nie mogą emitować ani promować tokenów cyfrowych, argument ten głosi, że ta sama logika zabraniałaby im posiadania akcji w firmach, które regulują, pisania książek o obszarach polityki, które nadzorują, lub wygłaszania płatnych przemówień do branż, które lobbują. Klauzula etyki nie dotyczy tak naprawdę kryptowalut; dotyczy tego, czy urzędnicy mogą mieć interesy finansowe w jakiejkolwiek regulowanej branży. Doprowadzony do logicznego wniosku, przepis wymagałby stopnia zbycia aktywów finansowych, jakiego nie wymagał żaden poprzedni Kongres i który może nie przetrwać konstytucyjnego wyzwania na gruncie podziału władz.

Republikańscy zwolennicy przedsięwzięć kryptowalutowych Trumpa przedstawiają wersję tego argumentu: oświadczenia finansowe prezydenta są publiczne, wyborcy mogą ocenić informacje, a proces demokratyczny jest odpowiednim mechanizmem rozliczalności, a nie zakazem legislacyjnym osadzonym w ustawie dotyczącej konkretnej branży.

Drugi argument jest praktyczny. Jeśli przepis o etyce dotyczy tylko kryptowalut, tworzy wypaczoną zachętę dla urzędników do inwestowania w inne klasy aktywów, które nie podlegają żadnym równoważnym ograniczeniom. Senator mógłby posiadać miliony w akcjach banków, głosując nad regulacjami bankowymi, ale nie mógłby posiadać memecoina za 100 dolarów. Asymetria osłabia wiarygodność przepisu i prowokuje zarzut, że jest wymierzony w jedną osobę, a nie zaprojektowany jako dobre rządzenie.

Kontrargument jest taki, że kryptowaluty są inne, ponieważ prezydent nie tylko inwestuje w istniejący rynek. On emituje tokeny: memecoin bez żadnej użyteczności i platformę DeFi, która konkuruje z firmami, które jego SEC reguluje. Analogia nie polega na tym, że prezydent posiada akcje banku. Analogia polega na tym, że prezydent posiada bank, podczas gdy jego regulatorzy decydują, które banki mogą działać.

Oba argumenty mają swoje zalety. Pytanie nie brzmi, który argument jest poprawny, ale który zdobędzie 60 głosów.

Wymiar wyborów śródokresowych

Jest warstwa w danych sondażowych, która nie otrzymała prawie żadnego pokrycia: wybory śródokresowe w 2026 roku są trzy miesiące stąd.

Każdy członek Izby Reprezentantów i jedna trzecia Senatu zmierzy się z wyborcami w listopadzie. Dla republikańskich urzędujących w konkurencyjnych okręgach kwestia etyki jest podatnością kampanii. Demokrata kontrkandydat może wyemitować prostą reklamę: „Twój przedstawiciel głosował za pozwoleniem prezydentowi na zatrzymanie 1,4 miliarda dolarów zysków z kryptowalut, podczas gdy jego regulatorzy piszą zasady dla tej samej branży.” Reklama pisze się sama, ponieważ sondaż pokazuje, że przekaz trafia do 63% wyborców.

Dla demokratycznych urzędujących podatność działa w przeciwnym kierunku. Jeśli zagłosują za ustawą CLARITY bez przepisu o etyce, spotkają się z tym samym atakiem z lewej strony. Jeśli zagłosują przeciwko ustawie CLARITY, ponieważ brakuje w niej przepisu o etyce, spotkają się z atakiem ze strony branży kryptowalut i społeczności biznesowej: „Wasz przedstawiciel zabił jedyną szansę na jasność regulacyjną z powodu politycznej walki o prezydenta”.

Dynamika wyborów śródokresowych wyjaśnia, dlaczego negocjacje w sprawie ustawy CLARITY utknęły w martwym punkcie, mimo szerokiego porozumienia co do istoty sprawy. Przepis o etyce zamienił ustawę regulacyjną w temat kampanii, a tematy kampanii są trudniejsze do rozwiązania poprzez kompromis, ponieważ polityczne zachęty nagradzają polaryzację, a nie zawieranie porozumień.

Ta dynamika nie jest unikalna dla kryptowalut. Ustawa o przystępnej opiece (Affordable Care Act) spotkała się z podobną dynamiką w 2010 roku, kiedy przepisy, które były powszechnie popularne w sondażach, stały się politycznie toksyczne z powodu ich związku z partyjnymi sporami. Różnica polega na tym, że ACA ostatecznie przeszła przez procedurę pojednania (reconciliation), która wymaga tylko 50 głosów. Ustawa CLARITY wymaga 60, a przepis o etyce sprawia, że osiągnięcie 60 jest trudniejsze.

Co podważyłoby tę analizę

Ten artykuł argumentuje, że sondaż utrudnia usunięcie klauzuli etycznej i utrudnia przejście ustawy CLARITY. Dwa wydarzenia unieważniłyby tę tezę.

Po pierwsze, jeśli Biały Dom poprze wersję przepisu o etyce, dynamika całkowicie się odwróci. Republikańscy senatorowie mieliby osłonę do poparcia klauzuli, demokratyczne zastrzeżenia straciłyby swoją zasadę organizacyjną, a ustawa mogłaby szybko osiągnąć 60 głosów. Dane z sondaży stałyby się nieistotne, ponieważ kwestia polityczna zostałaby rozwiązana.

Po drugie, jeśli kierownictwo Senatu zdecyduje się usunąć przepis o etyce i przeprowadzić czyste głosowanie tylko nad strukturą rynku, dane z sondaży tracą swoją siłę nacisku. Demokraci stanęliby przed innym wyborem: głosować za niedoskonałą regulacją kryptowalut lub głosować przeciwko jakiejkolwiek regulacji kryptowalut. Kilku umiarkowanych Demokratów zasygnalizowało, że poparliby czysty projekt ustawy, niezależnie od przepisu o etyce.

Żadne z tych wydarzeń nie jest obecnie oczekiwane. Ale wrzesień jest za trzy tygodnie, a krajobraz polityczny wokół kryptowalut zmienił się szybciej niż w jakiejkolwiek innej dziedzinie polityki w tym Kongresie.

Co oglądać

– Odpowiedź Białego Domu na kompromis etyczny Tillisa. Jakiekolwiek oficjalne oświadczenie lub przeciekające stanowisko negocjacyjne administracji przed wrześniem będzie sygnałem, czy porozumienie jest możliwe. – Szanse rynkowe ustawy CLARITY Act przekraczające 40%. Obecne 25% odzwierciedla impas etyczny. Trwały wzrost powyżej 40% oznaczałby, że inwestorzy widzą drogę do 60 głosów. – Przemówienie Gillibrand na posiedzeniu lub złożenie poprawki. Jeśli Gillibrand złoży formalną poprawkę z zapisem dotyczącym etyki, wymusi to rejestrowane głosowanie i postawi każdego senatora w stan odpowiedzialności. – Kolejne sondaże z innych źródeł. Jeden sondaż to punkt danych. Dwa sondaże pokazujące ten sam wynik to trend, który zmienia debatę. – Zmiany w aktywności on-chain World Liberty Financial. Jakikolwiek ruch aktywów WLF lub restrukturyzacja zarządzania przedsięwzięciem w tygodniach poprzedzających wrześniowe głosowanie będzie sygnałem, że Biały Dom przygotowuje się na przyjęcie przepisu dotyczącego etyki.