Brazylijski federalny sąd apelacyjny nakazał ponowne rozpatrzenie zamrożenia aktywów o wartości 527 milionów dolarów związanych z Gurhanem Kizilozem, co stanowi kluczowy rozwój prawny.
Podsumowanie
- Sąd apelacyjny Brazylii wznowił batalię prawną dotyczącą zamrożonych 527 milionów dolarów Gurhana Kiziloza, przekazując sprawę z powrotem do sądu niższej instancji.
- Orzeczenie TRF1 podważa podstawę prawną jednego z największych zamrożeń aktywów w historii Brazylii, potencjalnie torując drogę do uwolnienia środków.
- Po miesiącach sporów sądowych Gurhan Kiziloz odniósł kluczowe zwycięstwo apelacyjne, gdy sędziowie nakazali ponowne rozpatrzenie zamrożenia 527 milionów dolarów.
Przez większą część tego roku historia 527 milionów dolarów związanych z Gurhanem Kizilozem miała jeden tor: zamrożone, kwestionowane, nadal zamrożone. W piątek to się zmieniło.
Skład sędziów brazylijskiego Regionalnego Sądu Federalnego 1. Regionu, znanego lokalnie jako TRF1, orzekł, że zamrożenie środków, jedno z największych działań dotyczących aktywów przeciwko pojedynczemu biznesmenowi poza amerykańskim systemem karnym, zostało oparte na słabszych podstawach prawnych, niż zakładała pierwotna sprawa rządu. Orzeczenie nie zwraca pieniędzy. Robi coś prawie tak samo istotnego w sprawie tej wielkości: nakazuje sądowi niższej instancji ponowne przyjrzenie się sprawie i po raz pierwszy wyznacza prawdopodobny termin, w którym pieniądze mogą faktycznie zostać przesunięte.
Ten termin to październik.
Aby zrozumieć, dlaczego to orzeczenie ma znaczenie, warto wrócić do tego, jak doszło do zamrożenia. W maju, na mocy nakazu brazylijskiego sądu, zamrożono 213 milionów dolarów rozłożonych na 48 portfeli cyfrowych związanych z imperium biznesowym Kiziloza. Zajęło to firmie kilka godzin, tempo, które zaskoczyło nawet osoby śledzące egzekwowanie stablecoinów, i podkreśliło, jak dużą władzę prywatny emitent ma obecnie nad praktyczną rzeczywistością „zdecentralizowanych” finansów. Drugie, odrębne działanie zamroziło kolejne 314 milionów dolarów w bardziej konwencjonalnych aktywach, kontach korporacyjnych i aktywach fizycznych. Dodając oba, brazylijskie władze niemal z dnia na dzień unieruchomiły ponad pół miliarda dolarów należących do jednej osoby.
Roszczenie leżące u podstaw zamrożenia sięgało dalej niż samo zamrożenie. W latach 2021–2024 firmy Kiziloza prowadziły szereg platform hazardowych offshore, które obsługiwały brazylijskich użytkowników, i przeprowadziły kilka sprzedaży tokenów kryptowalutowych w tym samym okresie. Brazylia w tym czasie nie miała krajowego systemu licencjonowania operatorów hazardowych ani formalnego procesu rejestracji emitentów tokenów. Oba pojawiły się w 2024 roku. Kiedy to nastąpiło, brazylijskie władze podatkowe odwróciły się i zastosowały je wstecz, traktując poprzednie trzy lata tak, jakby zasady już obowiązywały.
To właśnie ten wsteczny zasięg zaatakował zespół prawny Kiziloza. Brazylijskie prawo konstytucyjne nie milczy na temat tego, jak daleko w przeszłość można sięgnąć nowym podatkiem lub ramami regulacyjnymi, a apelacja opierała się prawie wyłącznie na tej granicy. Jeśli nie istniał system rejestracji sprzedaży tokenów, powiedzmy, w 2022 roku, argumentowano, to nie było czegoś, czego emitent tokenów nie zarejestrował. Jeśli nie istniała krajowa licencja hazardowa do uzyskania, żaden operator nie może być obwiniany po fakcie za jej nieuzyskanie.
To suchy argument prawny, ale skład TRF1 uznał go za wystarczająco przekonujący, aby podjąć działania. We wstępnych ustaleniach sąd stwierdził, że zakotwiczenie zamrożenia 527 milionów dolarów w przepisach podatkowych, które powstały po czynach, które miały karać, wykraczało poza to, co pierwotny sąd miał prawo nakazać. Skład połączył dwa zamrożenia, cyfrowe i fizyczne, w jeden plik sprawy i wydał nakaz zapoczątkowujący proces odwracania zamrożenia.
Ustalenia sądu dotyczyły zamrożenia jako instrumentu prawnego, a nie lat działań, które je poprzedzały, a rutynowa kontrola tych działań ma być kontynuowana na odrębnym torze. Sprawa na żadnym etapie nie obejmowała zarzutów karnych; to, co przeszło przez sądy w tym roku, było sporem cywilnym dotyczącym władzy podatkowej i regulacyjnej, i pozostaje nim teraz, nawet po rozstrzygnięciu pierwszej apelacji na korzyść Kiziloza.
Pozostaje głównie kwestia czasu. Superior Court of Justice, kolejny szczebel w Brazylii, musi jeszcze zatwierdzić uwolnienie jakiejkolwiek części z 527 milionów dolarów, a dokumenty sądowe wskazują na październik jako termin, w którym ta kontrola ma się zakończyć. Przeniesienie tak dużej kwoty z depozytu sądowego, rozdzielonej na dziesiątki portfeli i oddzielny zestaw aktywów fizycznych, nie jest czymś, co dzieje się w jedno popołudnie, nawet gdy sąd już oczyści drogę.
Istnieje powód, dla którego ludzie spoza orbity Kizilöza zwracają uwagę na to, jak to się potoczyło. Nie był on odosobniony w działaniu na brazylijskim rynku hazardu i kryptowalut w latach poprzedzających wprowadzenie licencji; wielu międzynarodowych operatorów zbudowało tam realne przychody w tej samej prawnej próżni. Gdyby TRF1 orzekł inaczej, dałoby to brazylijskim władzom wzór do ścigania każdego z nich, z mocą wsteczną, za lata przychodów uzyskanych przed napisaniem zasad, które miałyby je regulować. Zamiast tego drzwi, które otworzyły się w piątek, nie dotyczyły tylko jednej sprawy. Na razie pieniądze pozostają tam, gdzie były, w depozycie, o jeden proceduralny krok od domu.
