Biuro Kontrolera Waluty zrewidowało 27 sierpnia swoje ramy nadzoru bankowego i egzekwowania przepisów, kierując inspektorów do skupienia się na materialnych ryzykach finansowych i istotnych naruszeniach, a nie na drobnych uchybieniach proceduralnych.
Podsumowanie
- OCC zrewidowało dwa podręczniki nadzoru, aby konsekwentnie priorytetyzować materialne ryzyka finansowe i istotne naruszenia prawa.
- Agencja po raz pierwszy publicznie opublikowała w czwartek po południu swój podręcznik dotyczący spraw wymagających uwagi.
- Proponowane przepisy dzielą naruszenia prawa na kategorie istotne i techniczne w oparciu o potencjalną szkodę dla klientów.
- Naruszenia techniczne mogą wymagać korekty bez działań egzekucyjnych, MRA lub narzuconych przez regulatora metod naprawczych dla banków.
- Komentarze należy składać w ciągu trzydziestu dni po oficjalnej publikacji propozycji w zawiadomieniu w Rejestrze Federalnym.
OCC opublikowało dwa zaktualizowane podręczniki polityki wraz ze wspólną ostateczną zasadą z Federalną Korporacją Ubezpieczeń Depozytów. Zaproponowało również odrębną zasadę dzielącą naruszenia prawa bankowego na kategorie „istotne” i „techniczne”.
Podręczniki ustanawiają obecną politykę OCC, podczas gdy ramy naruszeń prawnych pozostają propozycją. Ich postanowienia nie staną się wiążące, dopóki OCC nie zakończy federalnego procesu stanowienia przepisów.
Nadzór OCC skupi się na materialnych ryzykach finansowych
Zrewidowany podręcznik egzekwowania ustanawia trzy zasady: eskalację, dostosowanie i ograniczanie działań naprawczych do środków niezbędnych do rozwiązania konkretnego uchybienia.
OCC stwierdziło, że reakcje egzekucyjne powinny być proporcjonalne i przewidywalne. Inspektorzy muszą wziąć pod uwagę ryzyko finansowe, naruszenie prawa oraz wielkość i złożoność instytucji przy podejmowaniu decyzji, czy formalne działanie jest uzasadnione.
Te ramy nie wymagają identycznego traktowania każdego banku. Praktyka w dużej lub złożonej instytucji może wywołać działanie egzekucyjne, nawet jeśli podobne postępowanie w banku społecznościowym nie wywołałoby go.
OCC stwierdziło, że większe instytucje stoją przed wyższymi oczekiwaniami nadzorczymi, ponieważ ich operacje i awarie mogą stwarzać szersze ryzyka finansowe. Takie podejście nadal wymaga, aby inspektorzy powiązali reakcję z konkretnym uchybieniem.
Kontroler Jonathan Gould opisał zmiany jako powrót do „nadzoru opartego na ryzyku”. Jego twierdzenie, że to podejście poprawi spójność, jest celem politycznym, którego wyniki będą zależeć od wdrożenia przez inspektorów.
Sprawy wymagające uwagi otrzymują węższe standardy
Sprawa wymagająca uwagi, czyli MRA, to dyrektywa nadzorcza wymagająca od zarządu i kierownictwa banku skorygowania uchybienia. MRA zazwyczaj nie są publicznymi nakazami egzekucyjnymi.
OCC po raz pierwszy publicznie opublikowało swój dedykowany podręcznik MRA. Dokument wymaga, aby inspektorzy dostosowywali MRA przy użyciu czynników związanych z ryzykiem finansowym i ogranicza ich wydawanie do postępowań spełniających nowy standard.
Wspólna ostateczna zasada OCC-FDIC definiuje niebezpieczną lub niezgodną z prawem praktykę wokół postępowania stwarzającego materialne ryzyko finansowe. Rewiduje również momenty, w których nadzorcy mogą wydawać MRA dotyczące bezpieczeństwa, stabilności i zgodności z prawem.
Zasada ma na celu zmniejszenie liczby MRA opartych głównie na politykach, dokumentacji lub procesach wewnętrznych, gdy te niedociągnięcia nie stwarzają materialnego ryzyka finansowego. Nie zapobiega działaniom, gdy słabe kontrole powodują znaczącą szkodę lub naruszenia prawa.
Proponowana zasada OCC tworzy dwie kategorie naruszeń
Zgodnie z propozycją, OCC mogłoby wydać MRA za naruszenie prawne lub regulacyjne tylko wtedy, gdy ma ono charakter istotny.
Naruszenie byłoby istotne, gdyby jego charakter, czas trwania, częstotliwość lub dotkliwość mogły w znaczący sposób wpłynąć na bank lub jego klientów. Musi zostać spełnione co najmniej jedno z pięciu kryteriów.
Kryteria te obejmują systemowe wzorce, więcej niż minimalne skutki finansowe, nieprawidłowe księgi i rejestry, szkodę dla klientów lub restytucję oraz niewłaściwe postępowanie osób wewnętrznych lub działania na własną korzyść.
Naruszenie techniczne nie stanowiłoby podstawy do działań egzekucyjnych ani MRA. Egzaminatorzy mogliby wymagać od banku jego skorygowania, ale nie mogliby narzucać metody ani żądać niezwiązanej z tym naprawy.
Nie oznacza to, że naruszenia techniczne mogą być ignorowane. Banki nadal musiałyby przestrzegać obowiązującego prawa i korygować zidentyfikowane problemy.
Uwagi należy składać w ciągu 30 dni od publikacji zawiadomienia w Rejestrze Federalnym. Ponieważ publikacja nie ustaliła daty kalendarzowej, gdy OCC ogłosiło propozycję, agencja nie podała stałego terminu.
Banki kryptowalutowe podlegają temu samemu nadzorowi
Zmiany dotyczą wszystkich banków krajowych nadzorowanych przez OCC, federalnych stowarzyszeń oszczędnościowych i oddziałów federalnych. Obejmuje to banki powiernicze nadzorowane federalnie, prowadzące przechowywanie aktywów cyfrowych, zarządzanie rezerwami stablecoinów lub rozliczenia blockchain.
Jak wcześniej informował crypto.news, OCC przywróciło dozwolone działania bankowe w zakresie aktywów cyfrowych do standardowych kanałów nadzorczych po wycofaniu kilku specjalnych ograniczeń i odniesień do ryzyka reputacyjnego.
Zmienione ramy nie przyznają bankom nowych uprawnień w zakresie kryptowalut. Nie usuwają również wymogów dotyczących kapitału, płynności, cyberbezpieczeństwa, sankcji, kontroli przeciwdziałania praniu pieniędzy ani ochrony konsumentów.
Ich znaczenie polega na tym, jak egzaminatorzy klasyfikują niedociągnięcia w instytucjach skoncentrowanych na kryptowalutach. Drobny błąd dokumentacyjny mógłby zostać potraktowany jako techniczny, podczas gdy awarie przechowywania, nieprawidłowe rejestry, straty klientów lub systemowe problemy ze zgodnością mogłyby pozostać istotne.
W powiązanych doniesieniach Circle otrzymał ostateczną zgodę na utworzenie federalnie nadzorowanego banku powierniczego aktywów cyfrowych. Inne firmy kryptowalutowe przechodzą przez proces warunkowych wniosków o czarter.
Banki, grupy branżowe i rzecznicy konsumentów mogą teraz komentować, czy proponowane rozróżnienie zapewnia użyteczną spójność, czy też zbyt mocno ogranicza interwencję nadzorczą.
